ΤΟΥ ΤΣΙΠΡΑ Η ΑΜΗΧΑΝΙΑ

Ο Αλέξης Τσίπρας, από την άλλη πλευρά, έμοιαζε αγχωμένος και αμήχανος, δεν μπορούσε να αντιτάξει πολλά στο επιτυχημένο αποτέλεσμα των προληπτικών μέτρων κοινωνικής αποστασιοποίησης του έλαβε εγκαίρως η κυβέρνηση, δεν είχε και πολλές αφορμές – ο Πρωθυπουργός απέφυγε τις λεπτομέρειες, τις άφησε για τους υπουργούς του – για τα επερχόμενα οικονομικά μέτρα και έτσι πιάστηκε από το «λεφτόδεντρο» για να επιτιμήσει τον κ. Μητσοτάκη ότι δεν διεκδικεί τα δέοντα από την Ευρώπη.

Οπως και να έχει, ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν ενθουσίασε αυτή τη φορά το ακροατήριό του. Η αλήθεια είναι ότι τα γεγονότα – αυτά τα αναπότρεπτα και ανεξέλεγκτα πολλές φορές γεγονότα τα οποία συχνά-πυκνά επικαλούνταν με φόβο ο βρετανός Εργατικός πρωθυπουργός Μακ Μίλαν – έχουν ανατρέψει όλες τις μέχρι τώρα αντιπολιτευτικές του τακτικές και στρατηγικές.

Ακόμα και η πιο φιλόδοξη κεντροαριστερή στροφή του δεν λειτούργησε και αντιθέτως ενίσχυσε τις εχθροπαθείς εκδοχές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες κάθε φορά σπεύδουν και ακυρώνουν με την επιθετική και ακραία ρητορική τους όποια προσπάθεια μετατόπισης του κ. Τσίπρα προς το Κέντρο. Ετσι κόβονται και οι όποιες γέφυρες πάνε να στηθούν προς το ΚΙΝΑΛ και τη Φώφη Γεννηματά.