
Ο
δημόσιος διάλογος που αναφέρεται στην (αντι)κοινωνική συμπεριφορά των νέων
συχνά εξαντλείται σε γκρίζες στατιστικές και σε μαύρες προβλέψεις. Η επίκληση επιχειρημάτων
ηθικής τάξης και η σοβούσα ανασφάλεια των ενηλίκων θαμπώνουν τόσο τις
θεωρητικές αναλύσεις όσο και τα προτεινόμενα μέτρα διαχείρισης της (όποιας)
κρίσης.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου